Zapraszamy na nowo powstałą stronę projektu Poczytaj Mi… realizowanego przez Fundację „Sławek”.

http://poczytajmi.pl/

19 kwietnia 2012

Fiodor Dostojewski napisał kiedyś, że „Jedyna wolność to zwycięstwo nad samym sobą”, ale czy o to chodzi w filmie Zdzisława Najdy „Schody do wolności”? Czy te tytułowe schody to walka z samym sobą…?

Film pokazuje więźnia nie, jako stereotypowego przestępcę, który jest znieczulony na potrzeby drugiego, ale ukazuje wrażliwego człowieka, który nie pozostaje obojętny na otoczenie i w swoich słabościach stara się pokonać te schody do prawdziwej wolności. A czym ta prawdziwa wolność jest? Czy to jest tylko opuszczenie murów więziennych? Czy może coś więcej…? Jeden z osadzonych, który już ponad 10 lat przebywa w Zakładzie Karnym twierdzi, że „prawdziwa wolność rodzi się w człowieku”, że nawet za murami można ją odnaleźć – w sobie.

Duża część filmu poświęcona jest Pielgrzymce do Częstochowy, w której uczestniczą osoby odbywające karę pozbawienia wolności. Nie jest to jednak zwykła Pielgrzymka… Dla nich jest to nadzieja na lepsze jutro i ogromna lekcja pokory, ponieważ podczas tej wędrówki osadzeni opiekują się osobami niepełnosprawnymi. Często to doświadczenie wzbudza w nich ogromne emocje i pozwala inaczej spojrzeć na swoje życie. Jeden z bohaterów filmu mówi, że zmęczenie i wszystkie inne problemy, jakie się pojawiają przestają istnieć, kiedy na twarzy tego chorego człowieka pojawia się uśmiech. Irek, który miał okazję uczestniczyć w Pielgrzymce porusza się na wózku inwalidzkim i podczas jednej z rozmów ze swoimi opiekunami powiedział im: „Wy kiedyś wyjdziecie z więzienia, a ja mam dożywocie”. Zarówno Irek, jak inne niepełnosprawne osoby, które miały kontakt i z osadzonymi, bardzo ciepło się o nich wypowiadają – co mieliśmy okazję usłyszeć także podczas dyskusji po pokazie przedpremierowym filmu 18 kwietnia.

„Schody do wolności” to także namiastka działalności Fundacji „Sławek”, głównie Prezesa – Marka Łagodzińskiego, który już od 20 lat pomaga więźniom i często jest jedynym wsparciem dla swoich podopiecznych. Odwiedza ich, rozmawia z Nimi, zawsze ciepły i serdeczny pomaga wrócić na wolność, nie tylko w ramach programu „Anioł Stróż”, ale często jest dla nich takim osobistym „Aniołem Stróżem”, który ich wspiera i motywuje do działania. Można śmiało powiedzieć, że pomaga pokonać swoim podopiecznych te schody, często bardzo strome, które prowadzą do wolności.

Premiera filmu poprzedzona była wspomnianym wcześniej pokazem przedpremierowym, który odbył się w Domu Sztuki SMG „Jary” 18 kwietnia 2012. Wśród przybyłych gości byli obecni przedstawiciele Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej, między innymi Zastępca Dyrektora Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Warszawie ppłk Grażyna Bartosińska, mjr Wojciech Zaręba, Zastępca Aresztu Śledczego w Warszawie – Mokotowie mjr Katarzyna Wereszczyńska, funkcjonariusze OISW w Warszawie i Aresztu Śledczego w Warszawie – Mokotowie, a także sędzia Sądu Najwyższego – Maria Teresa Romer. Oprócz wyżej wymienionych osób w pokazie uczestniczyli również: Doradca Ministra Sprawiedliwości – Rafał Kus, teolog, polski publicysta i poeta – jezuita Wacław Oszajca, przedstawiciele organizacji współpracujących z Fundacją „Sławek” i z OISW, niektórzy bohaterowie filmu, wolontariusze i przyjaciele Fundacji „Sławek”. Na pokazie nie mogło zabraknąć także producenta filmu Andrzeja Stempowskiego oraz reżysera, scenarzysty i autora zdjęć Zdzisława Najdy i współautora zdjęć Fryderyka Najdy, którzy wraz z Markiem Łagodzińskim chętnie dzielili się z publicznością swoimi opiniami i refleksjami na temat powstałego filmu.

Jeszcze raz serdecznie dziękujemy za obecność i aktywne uczestnictwo w pokazie wszystkim gościom, szczególnie przedstawicielom Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej, ponieważ jak podkreślił w jednej ze swej wypowiedzi Marek Łagodziński – gdyby nie ich otwartość na współpracę, Fundacja nie mogłaby tak aktywnie prowadzić swojej działalności i nie udałoby się zrealizować tego filmu.

tekst: Iwona Kopiejek

zdjęcia: Patrycja Drabot

W zajęciach udział biorą osadzeni z Oddziału Zewnętrznego Warszawa – Bemowo. Zajęcia odbywają się w sali sportowej, należącej do Mazowieckiej Instytucji Gospodarki Budżetowej Mazovia. Pomysłodawcą i współrealizatorem projektu jest Fundacja Sławek. Projekt Fundacja realizuje we współpracy z Aresztem Śledczym Warszawa – Białołęka zgodnie z zawartym porozumieniem. Osadzeni poza treningami z piłki nożnej będą uczestniczyć w turniejach piłki nożnej.

Pierwsza grupa osadzonych, obejrzała prezentację multimedialną na temat projektu Poczytaj Mi i wysłuchała nagrań bajek. Po zakończeniu prezentacji kilku ojców nagrało bajki CD dla swoich dzieci. Misją projektu Poczytaj Mi jest pomoc w utrzymaniu więzi emocjonalnej między dziećmi i ich rodzicami przebywającymi w więzieniu poprzez nagranie bajki na CD. 

Drugie spotkanie zostało zorganizowane dla grupy osadzonych, którzy będą brać udział w projekcie „Liga więzienna” realizowanym przez Fundację Sławek we współpracy z Aresztem Śledczym Warszawa Białołęka. Osadzeni w ramach projektu będą trenować piłkę nożną i brać udział w meczach, w których zagrają z drużynami z różnych środowisk. W dniu 23.04.2012 w hali sportowej MIGB Mazovia odbędzie się pierwszy trening. Trenerem zespołu osadzonych jest wolontariusz Fundacji Sławek Łukasz Domżalski.

Szczegóły:

data: 18 kwietnia 2012 (środa) godz.:19.30

miejsce: Dom Sztuki SMB „Jary”

adres: ul. Wiolinowa 14, Warszawa (przy stacji Metro Ursynów)

Wstęp wolny

Następnego dnia tj. 19.04.2012 o godz. 16.20 w TVP 2 premiera filmu w TV.

Główne role w przedstawieniu zagrali osadzeni oraz podopieczni Fundacji Sławek. Wszystkie dekoracje (Stacje Drogi Krzyżowej, grób Pański oraz inne symbole) były dziełem skazanych, którzy chcieli czynnie włączyć się do tego przedsięwzięcia. Nad całością przedstawienia czuwał aktor Paweł Koślik oraz inicjatorka Misterium Danuta Łagodzińska. Rozważania do każdej stacji Drogi Krzyżowej były autorstwa osób przebywających w Zakładach Karnych, Aresztach Śledczych oraz Zakładu Poprawczego, jak również osób, które po wielu latach wyszły na wolność. Głębokie przemyślenia i refleksje zawarte w rozważaniach dodawały całej uroczystości autentyczności w przeżywaniu tego Misterium.

Edmund Podlipny, który spędził w Zakładzie Karnym 22 lata, a na wolności jest od prawie 2 lat grał rolę Pana Jezusa i ze wzruszeniem wspomina to wydarzenie: Kiedy zaczęło się Misterium przestałem przejmować się jak wypadnę aktorsko, bo już od pierwszej stacji czułem się jak w innym wymiarze, straciłem poczucie czasu. Nie odczuwałem też ciężaru krzyża, który był naprawdę duży i jeszcze na próbach sprawiał mi trudności. Przy każdej stacji towarzyszyła mi burza uczuć. Szczególnie mocno dotknęła mnie stacja czwarta, gdzie Jezus spotyka swoją matkę. Stanęło mi przed oczami całe dzieciństwo i wszystkie przewinienia w stosunku do rodziców, nie mogłem opanować łez. A jak już byłem umieszczony na Krzyżu miałem wrażenie, że nigdy w życiu nie odczułem aż tak bliskości Chrystusa. Miałem wtedy różne refleksje… Między innymi myślałem o tym, że dla bliskich – dla wnuków, dla Syna byłbym w stanie znieść takie cierpienie, ale dla zupełnie obcych mi ludzi… Ta Droga była dla mnie wyjątkowa, długo jej nie zapomnę i to nie jest tylko zwykły slogan „Wielki Post”, to była moja osobista bardzo głęboka i szczera „spowiedź”.

Misterium rozpoczęło się o godz. 15.00. Pomimo obawy przed śniegiem i deszczem, które jeszcze tego dnia dawały się we znaki, pogoda wyjątkowo dopisywała. Przez większość stacji Drogi Krzyżowej było słonecznie aż do chwili… kiedy przy stacji XII zaczął padać deszcz. „Gdy ukrzyżowano Pana Jezusa niebo zapłakało” – tak określił to w swoim przemówieniu kapelan więziennictwa
ks. J. Sikorski.

Podczas tego wydarzenia mieliśmy okazję gościć w Ośrodku w Mieni między innymi: Przedstawicieli Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w Warszawie, Siostry Zakonne, które wiele lat temu przekazały Budynek Ośrodka w Mieni na rzecz Fundacji, Mieszkańców Miejscowości Mienia, Rodziny osób skazanych, które brały udział w Misterium oraz wolontariuszy i przyjaciół Fundacji.

Wszystkim serdecznie dziękujemy za tak liczne przybycie, zaangażowanie i uczestnictwo
w tym przedsięwzięciu i zapraszamy w przyszłym roku, bo jak zapowiedział Prezes Fundacji – Marek Łagodziński „Misterium stanie się już tradycją Fundacji”.

Autor tekstu: Iwona Kopiejek

Głównym celem projektu jest stworzenie serii warsztatów, dzięki którym osadzeni będą mieli okazji poznać tajniki pisania poezji, nauczyć się ją tworzyć a także przemieniać słowa w inne formy artystyczne. Projekt zostanie zgłoszony w ramach unijnego „Programu Kultura”. Podczas spotkania przedstawiciele instytucji zainteresowanych udziałem w projekcie dyskutowali nad jego założeniami i kształtem. Spotkanie pozwoliło zawiązać także zespół roboczy, który w najbliższych miesiącach będzie pracował nad unijnym wnioskiem.
W wolnym czasie przedstawiciele Fundacji zwiedzali Antwerpię. Odwiedzili m.in. przepiękna katedrę a także nowoczesny budynek słynnego muzeum MAS, skąd rozciąga się widok na panoramę miasta.

Pierwszym z nich jest projekt koordynowany przez fundację L’Esplai z Hiszpanii. Celem projektu będzie stworzenie specjalnej platformy i systemu szkoleń, które pozwolą skazanym na zdobycie niezbędnej wiedzy z zakresu teleinformatyki. Wiedza ta może znacznie ułatwić skazanym poszukiwania pracy po zakończeniu wyroku. Drugi projekt jest przygotowywany wspólnie z fundacją artystyczną z Belgii. W ramach unijnego Programu Kultura, będziemy chcieli zorganizować osadzonym warsztaty z zakresu pisania poezji, operowania słowem i szeroko pojętej sztuki.

O przebiegu prac i wyniku składanych wniosków będziemy starali się informować na bieżąco

W sobotę 3.03.2012 r. w Sali Kongresowej PKIN w Warszawie, Fundacja Dziecięca Fantazja zorganizowała wydarzenie artystyczne z cyklu Gramy z Fantazją, podczas którego na rzecz nieuleczalnie chorych dzieci zagrali najpopularniejsi artyści polskiej sceny muzycznej – Kayah, Marcin Wyrostek oraz Andrzej Piaseczny. Przed koncertem wystąpili Andrzej Grabowski i Kabaret Pod Wyrwigroszem. Wieczór poprowadziła jak zwykle wspaniała i urzekająca Agata Młynarska.

W imieniu Fundacji Sławek składamy ogromne podziękowania za zaproszenie nas na to wydarzenie.
Więcej informacji o wspaniałej działalności Fundacji Dziecięca Fantazja tutaj>>>

Podczas spotkania koordynatorka projektu Poczytaj Mi Aneta Domżalska przedstawiła szczegóły realizacji projektu. Osadzone, które wzięły udział w projekcie miały okazję posłuchać swoich nagrań. Obejrzały także okładki, na których znajdowały się własnoręcznie wykonane przez matki rysunki. Wieloletni wolontariusz fundacji Zbigniew Barankiewicz opowiedział świadectwo historii swego życia. Dwie nasze wolontariuszy Agnieszka Skiba i Ewelina Ligęza zachęcały osadzone kobiety do uczestnictwa w swoich warsztatach muzyczno-tanecznych, które będą prowadziły w areszcie. Zaprezentowały również „próbkę” swojego talentu. W tym wyjątkowym dniu nie zabrakło wspólnych życzeń z okazji Dnia Kobiet.